Балтыка

Мора знямела. Знярушаны хвалі.
Плынь іх тугою ільды закавалі…
Мора ляжыць – нерухома, шырока,
Грузна снягі разлягліся навокал.
А на ўзбярэжжы высокія сосны
Ў інеі шкалістым заснулі выносна.
Дзяцел парою тут цішу парушыць,
Стукнуўшы дзюбай па звонкай сасонцы,
Часам вавёрка снягі ацярушыць,
Радугай іх запаліўшы на сонцы…

Потым зноў светлая, дрэмная ціша
Хвойна-салёным паветрам чуць дыша.
Раптам – віхор закруціўся гвалтоўна,
Голлі скруціў, збіўшы іней чароўны,
Тын паваліў, напружыніўся з ходу,
З мора зрывае тугую бронь лёду,
Грудзіць на бераг зялёныя крыгі.
Мора усё ўзбунтавалася мігам,
Скінуўшы ўладу кайданаў халодных,
Хвалі шумяць. Хвалі дышуць свабодна.

Канстанцыя Буйло

Вот я табе раскажу. Вродзе і не спала я, не знаю што – на мяне вецер. Як падхваціў мяне вецер, як панёс! Еслі б пад кладбішча, эта знаеш, - смерць. А, а то панёс туды, пад Бразгуна. Ета, знаеш, жыў мужчына, у яго хвамілія была Брізгуноў. І нясець, во нясець мяне вецер як ляжачую. Нясець, нясець, нясець – і там, знаеш, пад Брізгуна выкапана вот так трі ямкі. Бальшыя, длінныя – як пакойніка лажыць. Вот дык перва адна бальшая, средняя - менш, ну ні такая, ні глыбокая такая, а з таго боку, скраю – яшчо. Вот у ряд трі. Во ета адна – глыбокая, средняя – ні глыбокая, а та крайняя – глыбокая тож. І вецер мяне так мрям па воздуху нясець і ў ету ў среднюю ямку – мяне бух туды! ( Read more... )

Шаноўныя сябры, не пакіньце ў патрэбе!

Шукаю швяца-жняца-на-дудзе-іграца скульптара (студэнт, пенсіянер - не істотна):
а) адэкватнага (ў мастацкім плане - бо справа вельмі важная)
б) патрыёта (па-першае, каб пранікся ідэяй; па-другое, каб не здзівіўся памеру ганарара... ну й навогул у гэтай справе ідэя мусіць быць першаснай...)
в) які мае трохі вольнага часу, каб мне дапамагчы :)

Вот каго-каго, а скульптараў сярод маіх сяброў зусім няма... :(
Дапамажыце ў пошуку!!

Шаноўныя фрэнды!

У пятніцу ў нашай цудоўнай кватэры ля колісь самай рамантычнай менскай сядзібы і парку адбудзецца кватэрнік Тані Беланогай!

Далей цытую: "Канцэрт будзе уключаць новыя і старыя песні. Таксама будуць праспяваныя песні, гісторыя якіх звязаныя з карцінамі Тані Беланогай. Адбываецца канцэрт і паказ карцін. Таксама на канцэрце будуць паштоўкі з карцінкамі Тані Беланогай. Такія “Музычныя карцінкі”."

Дзе ў нас можна зладзіць паказ карцін - і не пытайцеся, сама не ўяўляю! Але веру ў Таніну фантазію і ўпартасць:) Усе падрабязнасці - адпаведна ў Тані і ў Кірылы (+375 29 7610794). Ну, раптам хто з вас шчэ не ведае дарогі:) Наш прытулак № 50 дома 302-бис по Садовой улице заўжды рады харошым людзям гасцям:)

Скарысталася вольнымі святочнымі гадзінамі і прачытала ўрэшце "Параною" Віктара Марціновіча. Адразу зазначу, што тыя, хто чакае ад гэтага тэкста нейкіх прынцыпова новых сюжэтаў, праблемаў і тым болей выйсцяў - іх там не знойдуць. Калі б яны там былі, Марціновіч быў бы не проста "аўтарам", ён быў бы геніем! Бо выйсце з такой рэчаіснасці не прыдумаў шчэ ніхто =)  Тыя, хто жадаюць прачытаць цікавую кніжку і натхніцца да разважанняў, будуць узрадаваныя. Мой прысуд - кніга вельмі вартая таго, каб яе прачытаць!!! І абмеркаваць апасля:) Напрыклад, вось тут, дзе ІМНО знаходзіцца самая грунтоўная рэцэнзія і досыць глыбокі аналіз твора: http://iten.livejournal.com/416915.html . Але як бы не ганілі стыль - ад арыгігальнай-неарыгінальнай формы пратакольнага абрамлення да "дзіцячых метафар" і залішняй меладраматычнасці - мне ён вельмі спадабаўся. Трохі бесталковы, аднак тым і прывабны:) Доўгія сказы перапоўненыя вобразамі. Вобразы рытмічна перацякаюць з аднаго ў іншы. Гульня словаў, гульня думак - часам адмысловая і глыбокая, часам папсовая і штодзённая, часам нібы асацыятыўны шэраг у змучаным, хворым (па-ра-но-я) розуме. Тэкст мае шмат апісанняў, але гэты "вобразны" стыль з "дзіцячымі" (яб сказала - непасрэднымі) метафарамі надае раману дынамічнасць, рух. Ідэальна падабраная назва. І не таму, што кніжка поўніцца праслушкай, чэкістамі і злачынствамі крывавага рэжыму, а таму што параноя тут - як першапрычына ўсіх падзеяў. Карацей, чытаем і прыходзім да мяне на гарбату падзяліцца ўражаннямі:)

ЗЫ. А пцічку Невенскага ўсё раўно жалка выціраю нос і шчокі  :(

Піяр вітаецца :)

Бачына gorodmogilev.com !

Абавязкова наведайце раздзелы, прысвечаныя гісторыі або(і) архітэктуры горада! Мова бачыны нікога не пакіне ў кепскім гуморы! Аддтуль вы непазбежна даведаецея пра "Присоединении Могилева к Российской Федерации", пра тое, што рабілася "в первых числах 20 века", пра "Помещение, которое и в настоящее время красит площадь Ленина, было построено до войны нарочно для семей правительства, как скоро в конце 30-х годов минувшего столетия в Могилев намеревались переносить город Москву", пра тое, што "В 1604 году в мегаполисе был построен каменный фарный (приходский) костел св. Казимира", а "Некоторое количество раз костел горел в период пожаров, хотя к концу XVII века был восстановлен и имел очень интеллигентный вид. "

Даруйце, не магу ўтрымацца!

***"В 1697 году П. Толстой, находясь в Могилеве, в собственных записках замечал: «Того же количества был я в Кармелитском костеле 22 декабря 1733 года шляхтич поместья Любуж Зенкович со слугами осуществил вооруженное нападение на мегаполис."
*** "С того времени на одной из стен костела сохранилась надпись, коия в переводе на русский язык информирует: «Этот католический костел роскошно живописью декорирован при достопочтенном провинциале Павле Пиотровском, славном, необыкновенно почтенном враче теологии»."
*** "В VII веке Речь Посполитая и Российская Федерация вели упорную борьбу за восточные белорусские земли."
*** "Спуск в другую сторону, направляясь у подошвы горы «Кастерня», называется этим же именем и ведет на старую Черниговскую улицу, в низменную часть мегаполиса, именуемую Никольщиной (от Николаевской церкви) Около этого спуска наступает Небольшая Садовая улица (бывшая Зеленая), параллельная Немаленький Садовой. На ней присутствует табачная фабрика, Николаевский ребяческий приют и наоборот него в 1881 году построены, на уступленной мужской гимназией земле 2 очень обширных деревянных здания для городского училища и ремесленных при нем классов и 3 не очень большой дом для жилплощади инспектора училища."
*** "На днях с четырех сторон :Черниговской и Быховской застав, Шкловской дороги и Мы-шаковки по утрам тянутся в мегаполис вереницы повозочек либо саней, запряженных в 1 небольшую, хотя прочную по подъему и сытую лошадку районной породы. Окрестные обитатели свозят сюда продукты 1 потребности: различного роде хлеб, картофель, кур, гусей, яйца, масло, и еще дрова, лес,лыки, деревянную и глиняную посуду, сено и т, п."
*** "Сначала присутствовали 2 отдельных каменных помещения — 3-этажное и 2-этажное. В первых числах XX века они были объединены в одно Г-образное в смысле помещение, а над 2-этажным домом надстроили 3-й этаж.
В тот же день был изменен и декор фасада"

Шэдўры, вартыя лепшых старонак баш.орг і пастоў vadim_i_z :) Зазірніце абавязкова!!!

Калісьці я набрала на тэставанні па беларускай мове вельмі высокія балы. Непрыстойна высокія для маіх сціплых ведаў:) Але там было проста: пасля такой колькасці пераробленых загадзя заданняў выдатныя балы мела б і малпа! Памятаю, неяк перад тым, як класціся ў ложак, я падумала, што было б жахліва, каб мне хто прапанаваў такія заданні праз гады два ці болей. А яшчэ настаўнікі казалі, што вучэбны матэрыял трэ ведаць так, каб нас можна было пабудзіць уночы - і мы б адказалі... Ці ведаю я мову так?.. Карацей, не проста так кажуць, што думкі - матэрыяльныя. І перасцярагаюць нас думаць жахлівыя рэчы:)

...Учора ўвесь дзень сядзела за кампом з вучобаю. Бліжэй да ночы вырашыла класціся спаць раней звычайнага. У адзінаццаць:) Толькі ўладкавалася пад цёплаю коўдраю - смс. Соладка пацягваюся, бяру тэлефон у рукі. Папрашайка ад сяброўкі. Ну, думаю, ці мала што спатрэбілася ў такі час. Пэўна важнае нешта. Трэ патэліць. Лежучы ў ложку, набіраю нумар... І атрымліваю пытанне ў лоб: як бы я напісала прыналежны прыметнік ад імені Алесь? Алесеў, - яў, - ін? Перапытваю: "А там хлопец ці дзяўчына?" Аказваецца, ТАМ ТЭСТ!!! Далей тэмп паскараецца, пытанні кшталту бабульчыных нітак і іншай маёмасці ледзь не ўсёй сям'і: сын, дачка, бацька, дзядзька; кніжкі, сшыткі, ложкі... За вялікай сям'ёю - беларуская фаўна: ліс і лісіца, вавёрка... Тое-сёе я парываюся ўдакладніць у слоўніку. І тут высвятляецца, што тэст мы здаем у е-юніверсіці і яшчэ за абмежаваны час!!! На лагічнае пытанне, а ці нельга было крыху раней пра гэта сказаць, атрымліваю сумны расповед пра тое, колькі чалавечак над ім ужо б'ецца :(

Зрэшты, 7 балаў. Што да ночы, дык прымальны вынік:)) Але канчаткі днямі мяркую паўтарыць. Ці мала яшчэ пры якіх абставінах давядзецца тэставацца:)))

ЗЫ. А як стала вядома ўранні, то я была не першай і не апошняй ахвяай е-юніверсіці. Проста чалавечак апынуўся сумленым і не катаваў аднао чалавека некалькімі тэстамі:) Сцеражыцеся гістфакаўцаў-першакурснікаў!!! :)))

У Боні. Сёння яшчэ пяцёра банятак пабачылі свет. Дакладней, свет пабачыў банятак: яны ж самі яшчэ нічога не бачаць... Два чорненькія, два шэра-паласатыя і белы (з плямкамі на галаве). Бррр... І куды іх усіх падзець потым?!

Паглядзіце, якія файныя завушніцы!!!
Не ведаю, з чаго зробленыя, але прыкольныя:) Мне дык вельмі падабаюцца гітаркі, плечыкі, тапці і чаравікі.
Падрабязнасці і іншыя прыгожасці тут: http://marlenushka.livejournal.com/

Сёння хадзілі прыбіраць могілкі Роса. Беларускую частку, вядома. Трохі выпалалі траву.
Вось тыя помнікі, якія я не ведала дзе шукаць падчас мінулай паездкі ў Вільню:

Помнік Луцкевічам

Помнік Францішку Аляхновічу

Гы, я раней не жаўважала, што ё такія артыкулы:

15. Дзяржава адказная за захаванне гісторыка-культурнай і духоўнай спадчыны, свабоднае развіццё культур усіх нацыянальных супольнасцей, якія пражываюць у рэспубліцы Беларусь.

54. Кожны абавязаны берагчы гісторыка-культурную, духоўную спадчыну і іншыя нацыянальныя каштоўнасці.

"Калі ў кабінеце следчага побач з вамі пралятае зэдлік ці крэсла, то тут і дурню зразумела, што вашы правы нейкім чынам парушаюцца... "
***
- Запішыце, калі ласка, ў пратакол маю заяву: "Прашу грамадзяніна следчага не лаяцца пры мне нецэнзурнымі словамі, не пускаць дым мне ў твар пры паленні, не маячыць за спінаю..."
- Дык я ж гэтага не раблю!!!
- Я й не кажу, што робіце. Я прашу так не рабіць...
***
- Гатовы добраахвотна выдаць незарэгістраваную зброю, наркотыкі, ды нячэсна нажытыя грошы.
- Давайце сюды!
- Дык няма...
***
"Ніколі не хлусіце. Нашая зброя - гэта праўда і закон. Кажаце, не заўжды дапамагае? Але ж любой зброяй таксама трэба вучыцца карыстацца!"
***
Няведанне закона не вызваляе ад адказнасці. А вось веданне - лёгка! (Станіслаў Ежы Лец)
***
Тое, што ў вас няму судзімасцей - не вашая заслуга, а нашая недапрацоўка. (Фелікс Дзяржынскі)

http://lexiff.livejournal.com/68601.html?view=240633#t240633
Вельмі інфарматыўны пост пра тое, як хтосьці хацеў як лепей - а атрымалася як заўжды.

Наўздагон вершу Раждзественскага і ранішняй каве з  swaboda   выкладаю тут некалькі маіх улюбёных вершаў.
Пра каханне, пра пачуцці, пра адносіны, пра фінал:)

Не папракай

(Анатоль Грачаннікаў)

( Read more... )

***

(Людміла Рублеўская)

( Read more... )

Ліліт

(Вольгі Іпатава)

( Read more... )

Не-а!
Kościół pw. św. Elżbiety w Jutrosinie.
Вось так =)